Alman Sofrası

Thomas Bernhard’ın Alman Sofrası dikkati trajik bir güncelliğe
yönelten, küçük ama aydınlatıcı bir baş oyundur. Bu çerçevede
bir araya gelmiş, tek perdelik, yedi kısa oyunu bir araya getiren
kitapta, başlangıçta çizilen “cennet dünya” giderek
kötülüklerden uyanışa dönüşür, insanlar memnun ve
mutluyken sahneledikleri hikâye geliştikçe kendilerini bir
korkunçluğun içinde bulur. Oyunların canlandırdığı sıradan
vatandaşlar asla büyük laflar etmeden, neşe içinde rahatlıkla
demokrasinin sınırlarının ne kadar kolay ortadan kalkacağını,
saflıkla saldırganlık, sokak gevezeliğiyle faşizm, tehditle saldırı
arasındaki ayrımın ne denli kolay aşılabileceğini dile getirir.
Siyasi zihniyet yapılarının ve taşıyıcılarının sürekliliğine dikkati
çeken yanıyla bu yedi kısa oyun Almanya’nın ve Avusturya gibi
benzeri ülkelerin olduğu kadar bunun hiç de uzağında olmayan
dünyanın birçok ülkesinin de çok temel bir
sorununu tartışabilmesi için okura birçok ipucu sunuyor.
Bu yedi oyunda sergilenen zihniyet ve tipler dünyanın tüm
ülkelerinde olduğu gibi Türkiye’de de kendi yerli renkleriyle
vardır. Oyunların Türkçe çevirisi Almanya’daki prototipler
üzerinden bu ülkenin çok yakın tarihteki ve hâlâ güncelliğini
sürdüren sorunlarını tanıtırken, Türkiye’deki benzerlerini de
düşünmeye çağırmış oluyor. Konusu Almanya’da geçen bu
oyunlarda işaret edilenler, hemen hemen her ülke için geçerli
olduğu kadar hiç abartısız birçok benzer örneğiyle Türkiye için
de geçerlidir.